Kazańska szkoła językoznawcza – polska językoznawcza szkoła naukowa, działająca na rosyjskim Cesarskim Uniwersytecie Kazańskim w drugiej połowie XIX wieku. Szkoła odnosi się do koncepcji językoznawczych stworzonych przez polskich językoznawców Jana Baudouina de Courtenay (1845–1929) i Mikołaja Kruszewskiego (1851–1887) w latach osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych XIX wieku. Szkoła należy do najważniejszych prekursorów językoznawstwa strukturalnego.
Twórcy szkoły kazańskiej Jan Baudouin de Courtenay związał się z Państwowym Uniwersytetem w Kazaniu w 1875 roku jako profesor filologii i działał tam do roku 1883, do objęcia nowo powstałej profesury słowiańskiej gramatyki porównawczej na uniwersytecie w (obecnie estońskim) Dorpacie. Po nim profesorem w Kazaniu został Mikołaj Kruszewski, który jednak jeszcze w tym samym roku musiał zrezygnować, gdyż zapadł na śmiertelną chorobę neurologiczną. Obydwaj skupili wokół siebie i wychowali pokolenie językoznawców o znacznych osiągnięciach.