Początki W 1612 klasztor został przejęty na bardzo krótko przez wojska dowodzone przez Jana Karola Chodkiewicza. W 1618 strzelcy moskiewscy pokonali pod jego murami kozaków walczących pod wodzą Piotra Konaszewicza-Sahajdacznego. Spustoszony w okresie wielkiej smuty, przez wiele lat pozostawał w ruinie. Z czasem został odbudowany, stając się za panowania carów Michała Fiodorowicza i Aleksego I Michałowicza miejscem pielgrzymek carów i możnych rodów. W 1683 przełożony monastyru otrzymał tytuł archimandryty, a zgromadzenie otrzymało nadania ziemskie w ilości odpowiadającej dzisiejszym 21 ha.
Wielki Sobór W latach 1684–1699 dzięki poparciu i gorliwym zabiegom carewny Katarzyny Aleksejewnej (córki Aleksego I Michajłowicza i Marii Miłosławskiej) na terenie monastyru wybudowana została nowa cerkiew, poświęcona Dońskiej Ikonie Matki Bożej i nazywana Wielkim Soborem (ros. Большой Собор). Półksiężyce pod złotymi krzyżami wieńczącymi liczne kopuły monastyru symbolizują klęskę islamuMoskwa – Poza centrum, traveligo.pl [ dostęp 28.10.2009].