Z oddziałem zwerbowanych we Wrocławiu studentów wkroczył do Paryża, kiedy wojska pruskie, austriackie i rosyjskie przełamały obronę miasta wiosną 1814.
Po powrocie do Wrocławia pozostawał tu jeszcze do 1832, kiedy przyjął zaproszenie do Berlina, gdzie został rektorem w semestrze zimowym 1834-1835Według encyklopedii Orgelbranda do Berlina wyjechał w 1831, gdzie zmarł w 1845.
Prace Beiträge zur inneren Naturgeschichte der Erde, 1801 Grundzüge der philosophischen Naturwissenschaft, Berlin 1806 Geognostische geologische Aufsätze, Hamburg 1810 Über die Bedeutung der Farben in der Natur, Hamburg 1810 (wersja zdigitalizowana) Handbuch der Oryktognosie, 4 tomy, Berlin 1811–1824 Turnziel, Breslau 1818 Die gute Sache, Leipzig 1819 (wersja zdigitalizowana) Karikaturen des Heiligsten, 2 tomy, Leipzig 1819–1821 Anthropologie, 2 tomy, Breslau 1824 Von der falschen Theologie und dem wahren Glauben, Breslau 1824, wznowienie 1831 Der Norwegische Storthing im Jahre 1824. Geschichtliche Darstellung und Aktenstücke, Berlin 1825 (wersja zdigitalizowana) Die Familien Walseth und Leith, 5 tomów, 1827 Die vier Norweger, 6 tomów, 1828 Malkolm, 2 tomy, 1831 Wie ich wieder Lutheraner wurde, Breslau 1831 Novellen.