Ten ruchliwy dom, a ponadto ciekawe i nie kończące się opowiadania, historyjki, anegdotki i dowcipy jego dobrodusznego i rozmiłowanego w literaturze ojca na temat rodzinnych stron w Salamance oraz ważnych figur na dworze w Madrycie, musiały już wtedy zachęcać przyszłego Ciekawskiego Gadułę (bo takim pseudonimem się będzie podpisywał) do poszukiwania tematów. Ojciec zmarł 5 stycznia 1820, a siedemnastoletni Ramón przejął po nim firmę.
W niedługi czas później Ramón Mesonero wydał swoje pierwsze dzieło Moje stracone chwile (Mis ratos perdidos)Pełny tytuł brzmiał Moje stracone chwile, czyli lekki szkic o Madrycie z 1820 i 1821 roku. (Mis ratos perdidos o ligero bosquejo de Madrid en 1820 y 1821), Drukarnia Don Eusebio Álvareza, Mardtyt 1822., w którym przedstawił Madryt w kolejnych miesiącach lat 1820 i 1821. Były to pierwsze obrazki obyczajowe, które od razu okazały się arcydziełami stylu i sztuki obserwacji. Artykuły te Mesonero opublikował anonimowo.