Po powstaniu Związku Australijskiego w 1901, Best postanowił przenieść się do polityki federalnej. Uzyskał mandat senatora, a w 1905 wszedł do trzeciego gabinetu Deakina jako wiceprzewodniczący Federalnej Rady Wykonawczej. Po okresie spędzonym w opozycji, w 1909 został ministrem handlu i ceł w czwartym gabinecie Deakina. W 1910 utracił na krótko swój mandat parlamentarny (i tym samym miejsce w rządzie), lecz już po kilku miesiącach został wybrany do Izby Reprezentantów. Pozostał w niej przez dwanaście lat, do 1922 roku, gdy przegrał walkę o mandat z Johnem Lathamem, przyszłym prezesem Sądu Najwyższego Australii.
Przez całą swoją karierę polityczną Best pozostawał aktywnym prawnikiem, dlatego po odejściu z parlamentu nie miał problemów ze znalezieniem nowego zajęcia – mógł poświęcić całą swoją energię na praktykę radcowską. Zmarł w Melbourne w 1946, przeżywszy 89 lat. Był dwukrotnie żonaty (w 1901 jego pierwsza żona zmarła) i dochował się ósemki dzieci. W 1908 otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor, co dało mu prawo do tytułu Sir przed nazwiskiem.
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Australii Kategoria:Senatorowie z Wiktorii Kategoria:Członkowie Parlamentu Wiktorii Kategoria:Australijscy prawnicy Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Ludzie urodzeni w Melbourne Kategoria:Zmarli w 1946