na oddziałach intensywnej terapii.
Kryteria rozpoznania Zaburzenie rozpoznaje się na podstawie kryteriów rzymskich III. Konieczne jest spełnienie wszystkich poniższych warunków przez co najmniej 3 miesiące: powtarzające się skurcze mięśni brzucha, przepony i języka regurgitacja, a następnie wypluwanie lub przeżuwanie i ponowne połknięcie treści pokarmowej co najmniej 3 z poniższych kryteriów: pierwsze objawy w wieku 3–8 miesiąca życia brak poprawy po leczeniu przeciwrefluksowym, lekach antycholinergicznych, unieruchomieniu rąk, zmianie mieszanki mlecznej, karmieniu przez zgłębnik założony do żołądka lub gastrostomię brak nudności, brak uczucia dyskomfortu brak objawów podczas snu i w czasie, gdy uwagę dziecka zajmują osoby znajdujące się w jego otoczeniu
Postępowanie terapeutyczne W terapii zaleca się edukację i pomoc matce w zaspokajaniu potrzeb emocjonalnych niemowlęcia. Korzystne może być również zastępowanie matki w czynnościach, które zaspokajają te potrzeby np. w karmieniu, przytulaniu czy pocieszaniu dziecka. U dzieci z upośledzeniem umysłowym stosuje się terapię behawioralną.