Ponadto większość języków interpretowanych, takich jak PHP, Ruby czy Smalltalk posiada specjalną składnię do tworzenia tego typu struktur.
Ciekawym przykładem zastosowania rozproszonej tablicy mieszającej jest protokół Kademlia stosowany w niektórych sieciach typu peer-to-peer.
Przy wyszukiwaniu wzorca w tekście:
Definiujemy
gdzie h() – tablica mieszająca, s – słowo, p – baza (najczęściej przyjmuje się liczbę ~30), q – liczba, przez którą dzielimy (najczęściej 2e9+29)
Funkcję h można obliczać ze wzoru rekurencyjnego
A dla danego podciągu w czasie stałym
Wartość dla dużych wartości wykładnika musimy policzyć zgodnie z arytmetyką modularną, tj. w pseudokodzie: tp := 1 for k := 1 to j-i+1 do tp := tp*p tp := tp mod q
Wady Podstawową wadą klasycznych tablic mieszających jest duża złożoność pesymistyczna wyszukiwania, wynosząca Ponadto kosztowne może być także obliczanie wartości dobrej funkcji mieszającej.
Kolejna wada wiąże się z architekturą współczesnych procesorów, które wykorzystują pamięć podręczną.