Reformatorskie było również jego podejście do zawodu nauczyciela – w tworzonych przez niego szkołach wykładali przede wszystkim zakonnicy-pijarzy, ale podejście Kalasancjusza do ich powołania, w trosce o dobro uczniów, było jeszcze bardziej zaangażowane: Jeśli pijar bezinteresownie i z pasją nie rezygnuje ze wszystkiego na rzecz szkoły, nauczania, wychowywania uczniów i jeśli nie przygotowuje się w odpowiedni sposób na płaszczyźnie kulturowej i zawodowej [...], wówczas się nie uświęca, nie jest ani dobrym nauczycielem, ani dobrym zakonnikiem [...]. Nie bez przyczyny, oprócz ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa Kalasancjusz stworzył również czwarty ślub, nauczania, aby w najsilniejszy możliwy sposób związać duchowość pijarów z ich profesjonalizmem, uświęcenie z zaangażowaniem edukacyjnym.