Szczątki te znajdują się w początkowej fazie rozkładu i są trudno rozróżnialne od żywego planktonu anemoneuston – składa się z unoszących się na powierzchni wody organicznych i mineralnych cząstek pochodzenia lądowego przyniesionych przez wiatr.
W zależności od typu zbiornika wodnego, w jakim organizmy neustonowe występują wyróżnia się:
neuston słodkowodny (limnoneuston): neuston stawowy (heleoneuston) neuston kałużowy (telmatoneuston) neuston jeziorny (eulimnoneuston) neuston rzeczny (potamoneuston)
neuston słonowodny (halinoneuston)
Bywa też tak, że gdy wiatr zmąci powierzchnię wody, organizmy neustonowe przechodzą chwilowo w skład planktonu. Jednak masowo rozwijają się tylko na powierzchni wody, na granicy fazy wodnej i powietrznej.
Wyróżnia się:
holoneuston – organizmy występujące wyłącznie w powierzchniowej błonce wodnej i wykazujące skrajne przystosowania
meroneuston – organizmy znajdujące się w powierzchniowej błonce wodnej okresowo, w pewnych stadiach rozwojowych, lub przypadkowo, do których należy większość mieszkańców tej strefy.
Neuston cechuje się dużą zmiennością i zależy od:
falowania naświetlenia temperatury opadów innych czynników.