thumb|275px|Mapa kanału Kanał Saimiański (, , ) – kanał wodny łączący sieć jezior Saimaa i śródlądowe szlaki z Zatoką Fińską. Przewozy towarów od 2000 r. utrzymują się na poziomie powyżej 2 mln ton rocznie. Pasażerów jeszcze w latach dziewięćdziesiątych przewożono 100 tys., a obecnie poniżej 40 tys. Rocznie przez kanał przechodzi około 3 tys. statków, w dużej większości są to transporty drewna oraz przewozy drobnicowe.

Kanał został oddany do użytku w 1856 r. na terytorium należącego do Imperium Rosyjskiego Wielkiego Księstwa Fińskiego między miastami Lappeenranta i Wyborg. Miał 28 śluzTadeusz Lenczowski: Kanał Saimaa [w:] „Poznaj Świat” R. XVIII, nr 10 (215), październik 1970, s. 33–34. i był dostępny dla jednostek o nośności do ok. 250 ton. W roku 1927 rozpoczęto przebudowę kanału tak, by przystosować go dla jednostek 500-tonowych, jednak prace przerwała wojna. Po agresji sowieckiej zwanej wojną zimową w 1940 r. podpisano pokój w Moskwie, na mocy którego Finlandia scedowała na rzecz ZSRR Przesmyk Karelski wraz z Wyborgiem. Nowa granica podzieliła kanał na pół, co spowodowało jego zamknięcie dla żeglugi na 28 lat.