thumb|280px|Święta Rodzina (po 1540), Zamek Królewski na Wawelu, Kraków thumb|280px|Wesołe towarzystwo (1545–1550), Kunsthalle, Karlsruhe thumb|280px|Usunięcie kamienia obłędu lub Chirurg (1555), Prado, Madryt Jan Sanders van Hemessen (ur. ok. 1500 w Hemiksem, zm. w 1556 lub 1557 w Antwerpii lub Haarlemie) – niderlandzki malarz okresu manieryzmu.
Uczył się u Hendricka van Cleve w Antwerpii. Ok. 1524 został mistrzem gildii św. Łukasza. Być może pracował także w Mechelen. W l. 20. odbył podróż do Włoch, w poł. lat 30. odwiedził Fontainebleau.
Swoje dzieła sygnował Johannes de Hemessen. Malował obrazy ołtarzowe, sceny biblijne i rodzajowe, portrety i alegorie. W swojej twórczości łączył tradycje niderlandzkie z włoskim manieryzmem. Zachowało się ok. 40 jego obrazów.
Jego córka Caterina van Hemessen (1528-1589) była utalentowaną portrecistką.