24/2013, s.28.
Historia Od początku gród na Ostrowie Tumskim składał się z dwóch powiązanych z sobą części – leżącej na północ od dzisiejszej ulicy Stefana Wyszyńskiego, w miejscu, gdzie obecnie znajduje się katedra poznańska i inne budynki kościelne oraz na południe od tej ulicy. W południowej części Ostrowa Tumskiego, na terenie obecnej dzielnicy Zagórze, znajdowała się druga część poznańskiego kompleksu grodowego, zwana osadą św. Mikołaja, podobnie jak główna część, także otoczona wałami, w której zamieszkiwała ludność służebna. Na terenie osady znajdował się wzmiankowany w 1142 roku romański kościół św. Mikołaja, który funkcjonował w tym miejscu aż do XIX wiekuE. Pawalk, P. Pawlak, Badania archeologiczne na Zagórzu w Poznaniu w 1995 r., [w:] Poznań we wczesnym średniowieczu, t.5 Poznań 2005, s. 129-145. Podczas badań archeologicznych z lat 2019–2020 odsłonięto relikty wału obronnego o grubości u podstawy 40 metrów. Jego szacowana wysokość w X wieku wynosiła około 12 metrów, czyli więcej niż w północnej części wyspy, w okolicach ul. Posadzego (rezerwat Genius Loci). Część tę intensywnie rozbudowywał Mieszko I od 968 do lat 80. X wieku. Badania dowiodły, że gród na Zagórzu był znacznie większy niż wcześniej sądzono i sięgał dalej na południe, poza obecną ul. Zagórze.