W latach 1986–1988 członek Społecznego Komitetu Odnowy Starego Miasta Zamościa.

W 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatorski w województwie stołecznym warszawskim. W latach 1994–1997 sprawował funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Był autorem licznych publikacji poświęconych zabytkom polskim, ze szczególnym uwzględnieniem dawnych ziem wschodnich Rzeczypospolitej.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Komandorskim i Komandorskim z Gwiazdą (1999) Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 40-lecia Polski LudowejUznanie dla twórców kultury /w/ Trybuna Robotnicza, nr 170, 19 lipca 1984, str. 1-2 i Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”. W 1989 została mu przyznana Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” (1989)Wyróżnienia dla twórców [w:] "Rzeczpospolita", nr 127, 1 czerwca 1989, s. 5..

Jest pochowany na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie (kwatera N-1-41) śp. Tadeusz Polak.