Od 1978 wchodził w skład Rady Naukowej Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. Był członkiem powołanego po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego „Zespołu Partyjnych Socjologów przy KC PZPR”. Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Śląskiego (1976–1981), członek Polskiej Komisji Problemowej Klasa robotnicza w światowym procesie rewolucyjnym, przewodniczący grupy roboczej Kształtowanie socjalistycznego sposobu życia w III Komisji Problemowej Akademii Nauk krajów socjalistycznych (od 1984 r.), członek Rady Naukowej Międzynarodowej Warneńskiej Szkoły Socjologicznej.
Członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego (od 1959 r.), członek Międzynarodowego Towarzystwa Socjologicznego, członek Komitetu Badawczego Stratyfikacji i Ruchliwości Społecznej. Członek Akademickiego Związku Walki Młodych Życie (1946–1948), Związku Akademickiego Młodzieży Polskiej, członek PPR (1945–1948) i PZPR (1948–1990), od 1971 lektor KC PZPR.
Po przełomie 1990 zatrudniony w uczelniach prywatnych, m.in. w Prywatnej Wyższej Szkole Businessu i Administracji oraz Wyższej Szkole Zarządzania Personelem. Wykładał w Prywatnej Wyższej Szkole Businessu, Administracji i Technik Komputerowych w Warszawie.
Specjalizował się w socjologii organizacji, socjologii pracy i socjologii struktur społecznych.