Z powodu poważnych strat zadanych japońskiej marynarce wojennej przez ataki lotnicze alianckich samolotów w czasie marcowej inwazji na Salamaua i Lae na Nowej Gwinei, Inoue zwrócił się z prośbą do Połączonej Floty o przysłanie w rejon walk lotniskowców, aby zapewnić osłonę powietrzną dla sił biorących udział w operacji MO. Inoue w szczególności obawiał się alianckich bombowców stacjonujących w australijskich bazach w Townsville i Cooktown, które znajdowały się poza zasięgiem japońskich bombowców zlokalizowanych w Rabaul i LaeGill, s. 39, Hoyt, s. 8–9; Willmott (1983), s. 84; Willmott (2002), s. 12–13 oraz 16–17; Hayashi, s. 42–43 oraz 50–51; Dull, s. 122–125; Millot, s. 27–31; Lundstrom (2006), s. 138; Bullard, s. 50; Parshall, s. 27–29 oraz 31–32. IJA i IJN zgodziły się zaczekać z inwazją na Fidżi i Samoa do czasu zakończenia operacji mającej na celu opanowanie przez Japończyków Midway oraz Wysp Aleuckich (Hayashi, s. 50).