Umożliwiają one korekcję aphakii (stanu po usunięciu zmętniałej soczewki) oraz astygmatyzmu rogówkowego (zwanego też niezbornością rogówkową). soczewki korygujące wysoką krótkowzroczność – stosowane są u pacjentów ze zdrową, akomodującą (zmieniającą swój kształt, aby umożliwić czytanie) soczewką naturalną u których nie można przeprowadzić laserowego zabiegu korygującego wysoką krótkowzroczność (zazwyczaj powyżej -6 dioptrii), a chcą oni pozbyć się konieczności noszenia soczewek kontaktowych bądź okularów. Soczewkę taką wszczepia się pomiędzy naturalną soczewkę a rogówkę oka. Koryguje ona wysoką krótkowzroczność nie pozbawiając pacjenta możliwości akomodacji (dzięki pozostawieniu naturalnej soczewki)
Wszczepiane są soczewki przeźroczyste oraz o barwie żółtej. Soczewki żółte nie mają wpływu na sen i nastrój.
Wynalazcą leczenia zaćmy metodą usuwania soczewki naturalnej i jej zastępowania soczewką wewnątrzgałkową był brytyjski okulista Harold Ridley. Pierwszy zabieg przeprowadził 29 listopada 1949 roku.
Zobacz też fakoemulsyfikacja
Przypisy
Kategoria:Okulistyka