Salwatorianie – członkowie Towarzystwa Boskiego Zbawiciela (Societas Divini Salvatoris – SDS) założonego przez błogosławionego ojca Franciszka Marię od Krzyża Jordana 8 grudnia 1881 w Rzymie. Założenie zgromadzenia zakonnego nie było intencją Jordana w początkowym okresie jego istnienia. Wolał on przeciwdziałać skutkom prowadzonego przez Prusy Kulturkampfu, co wiązało się z - jego zdaniem - odnową całego Kościoła Rzymskokatolickiego. Planował on przybliżyć Jezusa zwykłym ludziom.
Historia zgromadzenia Początkowo funkcjonowało pod nazwą Apostolskie Towarzystwo Nauczania, a od 1882 jako Katolickie Towarzystwo Nauczania. W 1893 nastąpiła ostateczna zmiana nazwy zgromadzenia – Towarzystwo Boskiego Zbawiciela. Zgromadzenie zostało zatwierdzone formalnie przez kardynała wikariusza Lucido Parocchi 5 czerwca 1886; papieski dekret otrzymało 27 maja 1905, a zupełną aprobatę dnia 25 listopada 1911; pierwsze Konstytucje zostały zatwierdzone 20 marca 1922. Po Soborze Watykańskim II zgromadzenie przygotowało nowy tekst Konstytucji, który został zatwierdzony 8 grudnia 1983.