Królowie Ulsteru – legendarni starożytni oraz historyczni średniowieczni władcy na terenie Ulaidu (ob. Ulster), jednego z pięciu regionów Irlandii. Pierwsi legendarni królowie pochodzili z dynastii Milezjan, z linii Íra, syna Mileda, ze stolicą w Emain Macha. Według tradycji, w r. 331 n.e. trzej bracia Collasowie, pochodzący z Connachtu, dokonali najazdu i podboju centralnych okręgów Ulsteru, znanych później, jako Airgíalla. Z dawnego królestwa Ulatów pozostały tylko szczątki. Synowie Nialla I od Dziewięciu Zakładników, arcykróla Irlandii, dokonali podboju pozostałych zachodnich rubieży.

thumb|Ulster (kolor ciemnozielony) Od ok. 450 n.e. pojawili się pierwsi historyczni królowie Ulsteru z rodu Dál Fiatach, którzy rywalizowali o władzę z członkami rodu Dál nAraidi. Stolicą królestwa była Emain Macha. Rządy nad Ulsterem trwały nieprzerwanie do 1201 r., do czasu definitywnego najazdu normańskiego. Od r. 1177 zaczął się stopniowy podbój Ulsteru przez Jana de Courci, który stał na czele trzystu awanturników normańskich. W ciągu pięciu lat zażartych walk podbił cały kraj na wschód od rzeki Bann (obecne hrabstwa Antrim oraz Down). Rządził twardą ręką, jako lord Ulsteru. W 1201 r.