Oba kokpity przykrywały owiewki identyczne z P-51H.
Pierwszy prototyp oblatano 15 kwietnia 1945. W związku z zapowiadanym zaprzestaniem produkcji przez Packarda licencyjnych Merlinów trzeci i czwarty prototyp został wyposażony w silniki Allison V-1710-119 (oba obracały się w tę samą stronę), otrzymały one oznaczenie NA-120 XP-82A (ukończono jednak tylko jeden z nich i nie ma dokumentacji potwierdzającej czy wzbił się on do lotu). Pierwszym modelem produkcyjnym Twin Mustanga był NA-123 P-82B. Różnił się on od prototypu XP-82 innym silnikiem (Packard Merlin V-1560-19/21 różniące się jedynie rozmieszczeniem podzespołów) oraz wzmocnionymi zamkami. Mógł on przenosić cztery bomby 1000 funtowe, dwie 2000 funtowe lub 25 pocisków rakietowych. USAAF zamówiło 500 takich maszyn, z których do zakończenia wojny wyprodukowano 20, zaś zamówienie na pozostałe 480 anulowano. Dziesiąty z wyprodukowanych P-82B został wyposażony w radar SCR-720 pochodzący z samolotu Northrop P-61 Black Widow. Umieszczono go w gondoli zawieszonej pod środkowym skrzydłem, którą w celu uniknięcia interferencji wysunięto przed płaszczyznę śmigieł. Nawigator pełnił w tej maszynie również funkcję operatora radaru. Maszynę oblatano 27 marca 1946. Jedenasty P-82B wyposażono w znacznie mniejszy radar APS-4 operujący na falach długości 3 cm.