Był to pierwszy w Polsce spektakl interaktywny dla dzieci, a Państwowy Teatr Animacji otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki.
Za dyrekcji Krystianowskiego w wynajętych salach, domach kultury, szkołach i przedszkolach grano klasyczne spektakle lalkowe i przedstawienia dla dorosłych, w tym Bajki pana Bajarza Jiříego Středy (1985) w reż. Henryka Pijanowskiego, Noc Walpurgi autorstwa i w reż. Jana Dormana (1986), Bułanek Henryka Sapgira (1986) w reż. Włodzimierza Dobromilskiego i Koziołek Matołek Kornela Makuszyńskiego (1987) w reż. Zdzisława Reja.
W latach 1989–1994 Państwowym Teatrem Animacji kierował aktor Andrzej Kempa, który wyreżyserował spektakle: Uwiedziony Jeremiego Przybory (1987), Były sobie świnki trzy Łyczezara Stefanowa (1991), Doktor Dolittle i jego zwierzęta Hugh Loftinga (1991), Ferdynand Wspaniały Ludwika Jerzego Kerna (1991) i Bajka o maszynie cyfrowej, co ze smokiem walczyła Stanisława Lema (1993), a także w jego przekładzie wystawiono Rycerza z Krainy Nadziei Albiny Pietuchowej (1994). Ponadto zagrał Pana K., ciekawego teatru człowieka w sztuce Marionetka (1990) na podstawie Traktatu o marionetkach Heinricha von Kleista w reż. Henryka Tomaszewskiego, a w plenerowym widowisku opartym na motywach biblijnych wg Kurta Vonneguta i Ivana Chermayeffa Słońce. Księżyc. Gwiazda. w reż.