W 2000 aktorzy–lalkarze przenieśli się do XIX–wiecznego teatru dworskiego w parku w Cieplicach (dzielnicy Jeleniej Góry), ufundowanego przez rodzinę Schaffgotschów. Wówczas obiekt był bardzo zaniedbany. Budynek wybudowano w 1836 w stylu klasycystycznym, według projektu Alberta Tollberga. Wnętrze budynku wykonane jest z drewna, w tym także mechanizmy sceniczne. Unikatem w regionie jest nachylona ku publiczności scena i niezwykła akustyka. Podczas remontu na balustradzie balkonu widowni odkryto oryginalne zdobienia z 1837. Są to piękne tapiserie (to rodzaj ozdobnej tapety wykonanej na tkaninie), na których przedstawiono srebrne gryfy na błękitnym tle. Zdobienia zachowały się na całej długości balustrady. Konserwatorzy zajęli się też sufitem nad widownią. Pod zdobieniami wykonanymi w latach 30. ubiegłego stulecia odkryto na plafonie oryginalne malunki. Na widowni z jednym balkonem może zasiąść do 200 widzów. W 2007 rozpoczęła się rozbudowa budynku. Teatr zyskał nowe zaplecze: garderoby, sale prób, pomieszczenia administracyjne i foyer.
W latach 2002–2008 instytucja była połączona z Teatrem im. Norwida w Teatr Jeleniogórski: Scenę Dramatyczną i Scenę Animacji. Od 1 stycznia 2009 do nazwy teatru dodano przydomek „Zdrojowy” i zmieniono nazwę na Zdrojowy Teatr Animacji.