Nazywana była potem „Cmentarzem Grabiszyńskim I”, choć nie była w ogóle już użytkowana, a w 1963 roku ostatecznie ją zlikwidowano.
W roku 1881 utworzono drugą część tego cmentarza (Kommunal Friedhof in Gräbchen Teil II), zlokalizowaną po przeciwnej (zachodniej) stronie Gräbschener Straße. Obszar ten zachował swoją rolę do dzisiaj – jest to Cmentarz Grabiszyński (określany też niekiedy, ze względów historycznych, jako „Cmentarz Grabiszyński II”). Cmentarz Grabiszyński nie wchodzi w skład Parku, choć sąsiaduje z nim przez ulicę.
W roku 1916 rozpoczęto użytkowanie trzeciej części nekropolii (Kommunal Friedhof in Gräbchen Teil III, po wojnie nazywanej Cmentarzem Grabiszyńskim III), położonej po wschodniej stronie ulicy Grabiszyńskiej, na południowym skraju najstarszej części kompleksu cmentarnego (Cmentarza Grabiszyńskiego I), na południe od szkółki roślin. Centralny element cmentarza stanowiło krematorium wybudowane w 1926 r. według projektu Konwiarza. W 1927 r. w jednej z wolnych kwater na południowym skraju nekropolii urządzono, na wniosek i staraniem włoskiego rządu, Cmentarz Żołnierzy Włoskich, zmarłych w niewoli niemieckiej pod koniec I wojny światowej. W latach 1946–1949 obok nekropolii włoskiej urządzono Francuski cmentarz wojenny.