Była ona najłatwiejsza w realizacji pod względem technicznym, gdyż linię tę poprowadzono lewym brzegiem szerokiej doliny Bobru, stąd też nie było konieczności budowy dużych obiektów inżynieryjnych. Odcinek ten uruchomiono 1 lipca 1909. Odcinek Pilchowice – Wleń był najbardziej skomplikowany w realizacji, gdyż wymagał budowy tuneli pod wzgórzami Czyżyk i Dwory w pobliżu Pilchowic oraz pod Górą Zamkową we Wleniu, a także kamiennego wiaduktu nad doliną Strzyżówki w Pilchowicach. Uruchomiono go prawie dwa miesiące po otwarciu trasy Wleń – Lwówek Śląski, czyli 28 sierpnia 1909.

Koszty budowy linii były bardzo duże, gdyż budowa odcinka Jelenia Góra–Wleń w przeliczeniu na 1 km wynosiła około 250 000 marek, natomiast ówczesny średni koszt budowy linii kolejowej w Cesarstwie Niemieckim wynosił 120 000 marek.

Pod koniec drugiej wojny światowej wszystkie wloty tuneli kolejowych zostały wysadzone przez bojówki SS, także przyczółek mostu nad Jeziorem Pilchowickim.

Okres powojenny Po II wojnie światowej, wraz ze zmianą granic państwowych, linia kolejowa została przejęta