W sierpniu 1947 przeniesiony do Gdyni do Dowództwa Marynarki Wojennej na stanowisko Szefa Oddz. III Operacyjnego Sztabu Głównego MW. Dwa lata później ponownie został przeniesiony wraz ze Sztabem MW do Warszawy, gdzie objął stanowisko kierownika Sekcji Organizacji i Planowania Wydziału Marynarki Wojennej w Sztabie Generalnym w Warszawie w stopniu kmdra por.
Był awansowany na stopnie oficerskie: podporucznika marynarki – 1932 porucznika marynarki – 1937 kapitana marynarki – 1945 komandora podporucznika – 1946 komandora porucznika – 1947 komandora – 1989
11 grudnia 1951 został aresztowany w Warszawie przez oficerów Głównego Zarządu Informacji MON jako szósty oficer z tzw. grupy siedmiu komandorów, sądzonych przed Najwyższym Sądem Wojskowym w lipcu 1952 w sfingowanym procesie „o spisek przeciwko władzy ludowej” razem z kmdr por. Zbigniewem Przybyszewskim, kmdr Stanisławem Mieszkowskim, kmdr Jerzym Staniewiczem, kmdr por. Robertem Kasperskim, kmdr por. Wacławem Krzywcem i kmdr Marianem Wojcieszkiem. Trzech spośród oficerów: komandorowie Mieszkowski, Przybyszewski i Staniewicz, zostało skazanych na karę śmierci, pozostali zaś otrzymali wyroki dożywotniego więzienia. Kmdr por. pil. Kraszewski do 27 kwietnia 1956 przebywał w więzieniu we Wronkach. Zwolniony z więzienia i zrehabilitowany nie podjął służby w Marynarce Wojennej.