34, s. 328, 939..
W latach 30. pracownik krakowskiego magistratu. W okresie okupacji niemieckiej działał w konspiracji. Po zakończeniu wojny pracował m.in. w towarzystwach ubezpieczeniowych. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXV-11-39).
Żonaty z Marią z Torońskich, miał syna Włodzimierza (1922–1940) oraz dwie córki – Wandę (1920–1994) zamężną Dunikowską i Janinę (1923–1998) zamężną Huk.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (15 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”. odznaczenia austriackie
Zobacz też Ludwik Iwaszko
Przypisy
Bibliografia A. Kostrzewski, Antoni Stawarz, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLII, 2003–2004. Mariusz Lesław Krogulski, Od Legionów do Armii Polskiej. Żołnierze niepodległości z ziemi tuchowskiej 1914–1921, tom I, Tuchów 2020.
Linki zewnętrzne Zdjęcia, pamiętnik i biografia Antoniego Stawarza
Kategoria:Dowódcy 13 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tuchowie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy rozbrajania wojsk austriackich w Galicji w 1918 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1955