Z kolei Syn Otieczestwa w anonimowej recenzji pisał, że Szewczenko powinien zrezygnować z „języka Chachłów” i tworzyć po rosyjskuM. Jakóbiec, Wstęp, s. LIII-LIV.. Również Tadeusz Bułharyn i Józef Sękowski wysoko ocenili twórczość Szewczenki, radzili mu jednak zrezygnować z pisania po ukraińskuM. Jakóbiec, Wstęp, s. LIV..
W oczach krytyki radzieckiej Kobziarz był wysoko oceniany jako tom o wyraźnej wymowie nie tylko narodowowyzwoleńczej, ale i antyfeudalnej (Noc Tarasa, Katarzyna), ukazującej krzywdę ubogich prześladowanych przez bogatych, nie ograniczając się do kontekstu ucisku narodowościowego. Krytycy radzieccy byli zdania, że właśnie w Kobziarzu po raz pierwszy wypowiedziane zostały postulaty ludu ukraińskiego. Tom był klasyfikowany jako dzieło o wymowie rewolucyjnej. W związku z tak wysoką oceną dzieła od momentu powstania Ukraińskiej Republiki Radzieckiej do 1978 Kobziarz był dwunastokrotnie wznawiany.
Jarosław Hrycak nazywa Kobziarza Biblią ukraińskiego ruchu narodowegoUkraina. Przewodnik Krytyki Politycznej. Z Jarosławem Hrycakiem rozmawia Iza Chruślińska, Warszawa–Gdańsk 2009, , s. 268..