Zdzisław Erazm Wróbel (ur. 19 stycznia 1925 w Borysławiu, zm. 3 grudnia 2007) – polski pisarz, eseista i dziennikarz związany ze środowiskiem kulturalnym Kujaw i Pomorza (a zwłaszcza Torunia), działacz partyjny.
Życie i twórczość Przed II wojną światową rozpoczął naukę w gimnazjum w Drohobyczu (jego nauczycielem był tam m.in. Bruno Schulz). Podczas okupacji pracował jako robotnik rolny w okolicach Dukli oraz w obozie pracy w Borysławiu. W 1944 wstąpił do Wojska Polskiego i ukończył szkołę oficerską artylerii. Gdy zapadł na gruźlicę został zdemobilizowany i w obdartym szynelu wojskowym trafił do Torunia, gdzie kształcił się w Studium Przygotowawczym Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, a następnie studiował filologię romańską i rosyjską. Studia ukończył w 1951. Wykształcenie uzupełniał na kursach językowych na uczelniach we Francji, Włoszech i w Anglii.
Po studiach pracował jako dziennikarz w redakcjach czasopism „Po prostu” i „Pomorze” (w tym w latach 1967–1973 jako redaktor naczelny), a także w bydgoskim oddziale Polskiej Agencji Prasowej. Zajmował się także twórczością literacką. Do przejścia na emeryturę w 1981 był również kierownikiem literackim Teatru im.