Od 1955 po redukcji zajęć na KUL pracował w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, gdzie pełnił funkcje: prodziekana Wydziału Humanistycznego (1956–1958 i 1960–1962), kierownika Katedry Historii Powszechnej Starożytnej i Średniowiecznej (1957–1962), kierownika Katedry Historii Powszechnej Średniowiecznej (1962–1970) (po Józefie Garbaciku), dyrektora Instytutu Filologii Angielskiej (1972–1975)O Instytucie Anglistyki UMCS - Historia, kierownika Zakładu Historii Ustrojów Anglosaskich w Instytucie Historii (1972–1976).
W latach 1957–1959 przebywał na stypendium Fundacji Forda w Londynie, Oksfordzie i Cambridge, gdzie poznał przedstawicieli polskiego środowiska emigracyjnego (Józef Jasnowski, Jerzy Kędzierski, Jerzy Pietrkiewicz, Paweł Skwarczyński) i licznych historyków brytyjskich (m.in. historyka Polski oraz Lewisa Namiera). Odbył w Anglii spotkanie z T.S. Eliotem, którego myśl szczególnie cenił.
W latach 1968–1971 był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Laurentyńskim w Kanadzie (1968–1971).