Nowy Cmentarz Doński Nieco dalej od monasteru położony jest Nowy Cmentarz Doński (ros. Новое Донское Кладбище), zwany również Cmentarzem Dońskim, który został założony na początku XX wieku. Na jego terenie znajdują się dwie cerkwie: św. Jana Klimaka oraz Serafina z Sarowa, w tej ostatniej po odebraniu przez władze sowieckie świątyni Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu i desakralizacjiCerkiew była niewykończona, była poświęcona w 1914. "Храм в честь преподобного Серафима Саровского и преподобной Анны Кашинской. Построен в 1903-1910 гг.", 6 października 1927, w dziesiątą rocznicę przewrotu bolszewickiego (rewolucji październikowej) uruchomiono pierwsze w Moskwie i całym ZSRR krematorium"Расстрельные списки. Донское кладбище". Od 1934 do końca stalinizmu (1953) kremowano w nim ciała ofiar egzekucji przeprowadzanych przez NKWD, z największym natężeniem w okresie "wielkiego terroru" lat 1934-1939. W latach stalinizmu ciała zamordowanych przywożono na cmentarz ciężarówkami z więzień NKWD (m.in. z Lefortowa i Łubianki), ciężarówki zajeżdżały bezpośrednio pod piec krematoryjny. Prochy umieszczano anonimowo w trzech dołach śmierci, położonych w północnej części cmentarza. Największy, określany obecnie jako "mogiła nr 1", zawiera prochy ofiar z lat 1930-1942, "mogiła nr 2" z lat 1943-1944, "mogiła nr 3" z lat 1945-1989.