Oto największe różnice w stosunku do : Brak zaokrągleń samogłosek w takich słowach jak czy , wymawiane jak , Samogłoska przymknięta tylna jest bardziej przednia, co wywołuje taki efekt jak w niemieckim umlaut czy we francuskim słowie , w pisowni objawia się to przez : → Wygłosowe zostało zastąpione jeszcze za czasów języka średnioangielskiego przez samogłoskę podobną do , co znajduje odbicie w pisowni: zamiast , zamiast itp. W związku z nieco odmiennym przebiegiem wielkiej przesuwki samogłoskowej szkocka odmiana angielskiego zachowała czystą samogłoskę w takich słowach jak () czy () Niektóre samogłoski nie mają w miarę stałej właściwej im długości, ale ich długość zależy od następującego po nich dźwięku (tzw. szkocka reguła długości samogłosek). Najbardziej dotknięte są samogłoski przymknięte: i . Na przykład jest długie w i , krótkie w i . Zjawisko jest nie tylko funkcją długości przed spółgłoską dźwięczną, jak w . Podniebienna spółgłoska trąca jest słyszalna w takich słowach jak , („noc”), ale często tam, gdzie w piśmie występuje --, np. Często używana bezdźwięczna spółgłoska trąca dwuwargowa (jak w hiszpańskim słowie ), pozwalając na rozróżnienie takich słów jak i , i .