Walczył w kampanii wrześniowej w składzie 33 Dywizji Piechoty. Po 5 dniach niewoli niemieckiej zbiegł w dniu 2 października 1939 w Ostrowcu Świętokrzyskim. W październiku 1939 rozpoczął pracę konspiracyjną w ramach Stronnictwa Ludowego, a następnie ZWZ, AK i BCH na terenie powiatów Dąbrowa Tarnowska i Tarnów. W okresie od 1940 do kwietnia 1943 był komendantem Obwodu AK Dąbrowa Tarnowska kryp. „Drewniaki”, w Inspektoracie AK Tarnów, a następnie został przeniesiony do dyspozycji Komendy Okręgu AK Kraków i wyznaczony na stanowisko inspektora z zadaniem prowadzenia akcji scaleniowej Batalionów Chłopskich z Armią Krajową. W czerwcu 1944 r. został wyznaczony przez dowództwo Armii Krajowej na dowódcę osłony Akcji Most III, lądowiska „Motyl” i jego okolicPraca Zbiorowa, Bataliony Chłopskie w walce o narodowe i społeczne wyzwolenie, Warszawa 1975, s.324..
Po wyzwoleniu wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego, gdzie od czerwca 1945 do kwietnia 1946 pełnił obowiązki szefa sztabu 37 pułku piechoty. Po zdemobilizowaniu osiedlił się w Sobótce k. Wrocławia. Aresztowany i więziony przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego z powodów politycznych.