Leszek Józef Moszyński (ur. 19 lutego 1928 w Lublinie, zm. 16 kwietnia 2006 we wsi Banino k. Gdańska) – polski slawista i językoznawca. Doktor honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys Był synem Remigiusza Józefa (1897–1965) i Marii Aleksandry z domu Wyszyńskiej (1899–1959). Brat Kaliny Marii (ur. 1926), Lidii Teresy (ur. 1929), Barbary Zofii po mężu Jarosz (ur. 1931) i Danuty Stanisławy (1935–1936). W 1947 ukończył szkołę średnią w Lublinie i podjął studia w zakresie filologii polskiej i słowiańskiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które kontynuował na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1951 obronił pracę magisterską z zakresu filologii słowiańskiej. W 1955 podjął pracę asystenta na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1959 obronił na UAM w Poznaniu pracę doktorską pt. Wyrównania deklinacyjne w związku z mazurzeniem polskim, ruskim, połabskim. Dwa lata później uzyskał stopień doktora habilitowanego, na podstawie rozprawy pt. Ze studiów nad rękopisem Kodeksu Zografskiego. W 1972 uzyskał tytuł profesorski. Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora Instytutu Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Był założycielem katedry slawistyki i jej pierwszym kierownikiem.