261, 266, 269., władze w Warszawie utrzymywały, że nie mają nic wspólnego z zamachem.
POW udało się wciągnąć do współpracy litewskich aktywistów m.in. Stanisława Narutowicza, Juozasa Gabrysa, Jurgisa Aukštuolaitisa i Klemensasa VaitiekūnasaŁossowski (1995), s. 60-61, 64.. W dniach 20-22 sierpnia 1919 r. Wasilewski, wraz z Tadeuszem Kasprzyckim, Narutowiczem i Aukštuolaitisem zajęli się planowaniem szczegółów zamachuLesčius (2004), s. 265.. Zgodnie z planem zamach miał zostać przeprowadzony w nocy z 28 na 29 sierpnia, podczas której spiskowcy mieli przejąć kontrolę nad Kownem i utrzymać je do czasu przybycia regularnych wojsk polskich, które miały zostać wezwane do ochrony miasta. Taryba oraz rząd Litwy miały zostać obalone i zastąpione przez gabinet nastawiony pro-polsko. Dyktatorem nowego rządu litewskiego miał zostać gen. Silvestras Žukauskas, jego zastępcą miano ustanowić Aukštuolaitisa, a szefem władz cywilnych NarutowiczaŁossowski (1995), s. 64.. Gen. Žukauskas, głównodowodzący litewską armią, nie był współautorem zamachu, jednak znany był ze swoich pro-polskich sympatii i strona polska zakładała, że wesprze przewrót swoim autorytetemŁossowski (1995), s. 61.. Stanowiska w nowym rządzie planowano powierzyć również m.in.