Główne podmioty polityczne w czasie zamachu przez kilka pierwszych lat działały w ruchu niepodległościowym. Antanas Smetona był pierwszym prezydentem Litwy od kwietnia 1919 r. do czerwca 1920 roku, a następnie wycofał się z życia politycznego, mimo że publikował krytyczne opinie, które przyczyniły się do jego krótkiego pobytu w więzieniu w 1923 rokuAntanas Smetona”. Institution of the President of the Republic of Lithuania. http://www.president.lt/institution/istorija/1. Retrieved 2008-03-09.. Augustinas Voldemaras reprezentował Litwę przy podpisaniu traktatu brzeskiego w 1918 roku, a następnie pełnił funkcję premiera, ministra obrony i ministra spraw zagranicznych. Zrezygnował w 1920 roku, choć nadal pisał i publikował opinie polityczne, za które także został skazany na krótki pobyt w więzieniu. Kazys Grinius był po I wojnie światowej przewodniczącym komisji repatriacji, później premierem oraz posłem pierwszej i drugiej kadencji Sejmu. Mykolas Sleževičius był premierem w 1918 i 1919 roku, nadzorował organizację litewskich sił zbrojnych w 1920 roku i został członkiem drugiej Sejmu w latach 1922 i 1926.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zamach stanu na Litwie (1926) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.