m.in. w swoim mieszkaniu pod szczotką do froterowania przechowywała pięć tysięcy dolarów otrzymanych od Armii Krajowej na zakup broni. Uratowała m.in. kierownika referatu żydowskiego w Komendzie Głównej Armii Krajowej – Henryka Wolińskiego ps. „Wacław”. Kiedy został złapany przez gestapo, wykupiła go, poświęcając swój dywan perski. W połowie 1942 wyszła z getta i ukrywała się po aryjskiej stronie.

Po kapitulacji powstania warszawskiego wraz z grupą żydowskich powstańców (m.in. Markiem Edelmanem, Icchakiem Cukiermanem i Cywią Lubetkin) ukrywała się w bunkrze przy ul. Promyka 43 na Żoliborzu. 15 listopada 1944 zostali ewakuowani przez ekipę zorganizowaną przez personel szpitala Polskiego Czerwonego Krzyża z Boernerowa.

Po zakończeniu wojny wyemigrowała do Australii i zamieszkała w Melbourne, gdzie pracowała jako lekarz. Tam też zmarła i jest pochowana. Na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie znajdują się dwie tablice pamiątkowe poświęcone jej osobie.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Żołnierze Żydowskiej Organizacji Bojowej Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady