Orbiliomycetes O.E. Erikss. & Baral – klasa workowców (Ascomycota).
Charakterystyka Teleomorfa Apotecja o kształcie od okrągłego do falistego, talerzykowate, płaskie lub wypukłe, siedzące, czasami osadzone na trzonkach, które zazwyczaj są krótsze od ich średnicy, rzadko tej samej długości lub nieco dłuższe. Wyrastają na powierzchni podłoża, są miękkie, czasami średnio galaretowate, szkliste lub jasnej barwy, rzadko ciemne, o powierzchni gładkiej, często sklejają się w struktury przypominające zęby. Worki w przybliżeniu cylindryczne o wierzchołkach półkulistych, stożkowych lub w kształcie siodła, cienko- lub grubościenne, zawsze bez pierścieniowej struktury na wierzchołku. W jednym worku powstaje 8–128 askospor (u około 34% gatunków Orbiliomycetes powstają worki o liczbie zarodników od 16-do 128). Duże zarodniki i/lub worki o dużej liczbie zarodników występują wyłącznie u gatunków tolerujących wysychanie (z wyjątkiem Bryorbilia, która ma dość duże zarodniki w workach 8-zarodnikowych). Jeśli są zarodniki są heteropolarne (niesymetryczne, o różnie zbudowanych końcach), zwykle niektóre z nich są odwrotnie zorientowane. Dojrzałe zarodniki zazwyczaj sklejają się ze sobą i opuszczają worek w zwartym pakiecie. Worki wyrastają z pastorałek lub z prostych przegród.