Komórki konidiotwórcze monoblastyczne lub sympodialne. Konidia szkliste, gładkie, cienkościenne, albo nierozgałęzione (amero-, didymo-, fragmo- lub skolekokonidia), proste lub zakrzywione (faliste lub kajakowate, rzadko półksiężycowate), czasem z wypukłościami, lub różnie rozgałęzione (staurokonidia), z ramionami prostymi lub zakrzywionymi, dwu- lub trójwymiarowe, o zawartości lipidów od niskiej do czasami wysokiej. Niektóre gatunki mają samoprzylepne wyrostki służące do chwytania wrotków Lecophagus, lub różne inne przystosowania do łapania nicieni (guzki samoprzylepne, kolumny lub sieci, pierścienie zwężające i nie zwężające się). Gatunki te występują w rodzajach Arthrobotrys, Dactylellina, Gamsylella, Drechslerella.
Wierzchołkowa i boczna ściana worków w odczynniku Melzera jest nieamyloidalna, zarówno po działaniu KOH, jak i bez niego, rzadko słabo pogrubiona wewnętrzna ściana na wierzchołkach worków bywa dekstrynoidalna. Tryb życia W 2020 r. znane było około 470 gatunków zaliczanych do Orbiliomycetes. Większość gatunków to grzyby saprotroficzne występujące na różnych podłożach roślinnych i grzybowych, niektóre są grzybami mięsożernymi odżywiającymi się wrotkami i nicieniami (grzyby nicieniobójcze).