Jest to niby chata, niby dwór, przez izby którego, na przestrzeni kilkudziesięciu ostatnich lat przewinęła się niemal cała plejada najwybitniejszych postaci tworzących kulturowe oblicze Kielecczyzny 2 połowy XX wieku.
Gdyby szukać punktu startu do rozważań o dziejach kieleckiego „Erberianum”, czyli bogatej kolekcji rodziny Erberów, opowieść taką równie dobrze zacząć by można od wspomnianego Bęczkowa. Stojący tu dom to letnia pracownia naukowa Erberów (Czesława i jego żony Barbary Katarzyny) z gabinetem bibliofilskim cymeliów (m.in. ekslibrisów) oraz unikatową kolekcją bezcennych rzeźb twórców ludowych z regionu świętokrzyskiego. Niestety permanentne okradanie opuszczanego na zimę domu, zmusiło przed laty właścicieli do przeniesienia najcenniejszych eksponatów do Kielc. Dom ten urządzony tu pod nadzorem etnograf – Barbary Katarzyny Erberowej a zestawiony ciesielsko z przeniesionych tu przed laty autentycznych, wysłużonych chałup wiejskich zachował jednak nadal w swym wnętrzu wiele interesujących eksponatów etnograficznych.