W 1974 roku Czesław Erber objął funkcję kustosza w Bibliotece Głównej Wyższej Szkoły Pedagogicznej. W roku akademickim 1975/76 rozpoczął pracę nauczyciela akademickiego w Zakładzie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej (obecnie Uniwersytetu Jana Kochanowskiego) w Kielcach.
Prowadzone dotąd prace bibliograficzne wzmogły jego kontakty naukowe z prof. Bronisławem Kocowskim (1907–1980). Pod jego też kierunkiem napisał i obronił w 1975 na Uniwersytecie Wrocławskim rozprawę doktorską pt. „Drukarstwo i księgarstwo Radomia w latach 1811–1865”. Ogłoszenie dwa lata później książki o tym samym tytule stało się ważnym, regionalnym wydarzeniem naukowym).
Od czasu gdy w 1977 roku objął obowiązki opiekuna Koła Naukowego Bibliologów przy Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej w Kielcach datuje się wzmożona aktywność wydawnicza tego środowiska. Pod kierunkiem Erbera zorganizowano ono dziesiątki wystaw prezentujących m.in. małe formy graficzne, fotografię archiwalną, artystyczne druki (w ramach tych ekspozycji zaprezentowano sylwetki twórcze ponad 200 artystów).