Most Władysława IV – most drogowo-tramwajowy, który znajdował się na Kanale Bydgoskim, w Bydgoszczy, na zachodnim obrzeżu Śródmieścia, powyżej Starego Miasta. Przechodziła przez niego ulica Świętej Trójcy. Wyburzony w 1972 roku.
Historia Pierwszy drewniany most powstał po uruchomieniu Kanału Bydgoskiego w 1774 r., z konieczności utrzymania ciągu komunikacyjnego w kierunku Koronowa. W końcu XVIII wieku, po modernizacji kanału i śluz, koryto kanału lekko przesunięto w kierunku południowym, ku nowym, murowanym śluzom. W miejscu starego mostu zbudowano ziemny nasyp z drogą prowadzącą do nowego, również drewnianego mostu nad przesuniętym korytem kanału. Funkcjonował on do roku 1841, kiedy to władze miasta z uwagi na nasilający się ruch i duże obciążenie starej konstrukcji, podjęły decyzję o wybudowaniu tym razem mostu kamiennego.