Najprawdopodobniej był to Panzer IV), amerykański czołg zniszczył niemieckiego przeciwnika, strzelając do niego z około 500 metrów.
Czołg szturmowy T26E5 Po doświadczeniach z M4A3E2 oraz po napotkaniu czołgów Tiger II Amerykańskie dowództwo zleciło opracowanie nowego, lepiej opancerzonego i uzbrojonego czołgu szturmowego na bazie M26. Z początku projekt zakładał zwiększenie przedniego pancerza kadłuba do 125mm, a wieży do 203mm. Aby zrównoważyć zwiększoną masę pojazdu postanowiono zainstalować dodatkowe elementy na krawędziach gąsienic, zwiększając ich powierzchnię.
W lutym 1945 roku Komisja Uzbrojenia nadała nazwę T26E5 projektowi tego czołgu, natomiast w marcu 1945 roku Departament Uzbrojenia uznał, iż należy pogrubić pancerz tego czołgu do 152mm (kadłub) oraz 279mm (wieża), aby był on odporny na ostrzał z dział KwK 43, co jeszcze bardziej zwiększyło masę, do 51 ton.
Próby czołgu wykazały zbliżoną zwrotność oraz szybkość do M26 w warunkach drogowych, jednak ze względu na zwiększone obciążenie zawieszenia, w czasie testów na nierównym terenie dochodziło częściej do awarii układu zawieszenia niż w przypadku M26, co przypominało problemy zaobserwowane podczas testów terenowych M4A3E2.
Do końca wojny zbudowano 27 egzemplarzy T26E5, a wraz z jej zakończeniem anulowano projekt.