Fonem użyty w zamian jest zależny od pozycji dźwięku w słowie: W nagłosie, /θ/ jest zazwyczaj wymawiane tak samo jak w innych dialektach angielskiego (zatem thin wymawiane jest jako [θɪn]). W innych sytuacjach /θ/ wymawiane jest bardziej z przodu jamy ustnej i ze spółgłoski zębowej staje się bardziej spółgłoską wargowo-zębową . W nagłosie wymowa /ð/ waha się i może brzmieć [ð~d] (wtedy this wymawiane będzie jak [dɪs]). Wymowa wygłosowego ng jako spółgłoski nosowej dziąsłowej . Powszechny brak rotyzacji; spógłoska rotyczna jest zazwyczaj redukowana, jeżeli nie występuje po niej samogłoska, na przykład car wymawiane jest . Redukcja ta może objawiać się nieakcentowanym szwa [ə] lub przedłużeniem poprzedzającej samogłoski. Interwokaliczne /r/ również może zostać zredukowane, na przykład wyraz story (General American: ) może brzmieć .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dialekty języka angielskiego Kategoria:Odmiany terytorialne języka angielskiego