Jan Verkolje (ur. 9 lutego 1650 w Amsterdamie, zm. 8 maja 1693 w Delfcie) – holenderski malarz, rysownik i grafik okresu baroku.
Życiorys Był uczniem Jana Lievensa. Działał w Amsterdamie. W 1672 roku osiedlił się w Deltcie, wstępując do cechu artystów w 1673, którego był kilkakrotnie dziekanem w latach 1678–1688.
Malował portrety oraz obrazy mitologiczne i rodzajowe, w których widoczne są wpływy Gabriëla Metsu, Gerarda ter Borcha oraz Caspara Netschera. Tworzył też grafiki techniką mezzotinty. Prawdopodobnie nigdy nie odwiedził Anglii, ale niektóre z jego rycin datowane na 1680–1684 są opisane po angielsku i były przeznaczone na rynek londyński.
Jego syn i uczeń Nicolaes Verkolje (1673–1746) malował sceny rodzajowe w stylu Gabriëla Metsu. Drugi jego syn, Jana Verkolje II, również był malarzem. Oprócz synów Verkolje uczył też takich malarzy, jak Albertus van der Burch (1672–1745), Joan van der Spriet (1660–1690), Thomas van der Wilt (16S9–1733) i Willem Verschuuring (1659–1715).