Karabiny maszynowe były wyjmowane i w praktyce zabierano ze sobą mniej karabinów, strzelec przenosił swój karabin podczas zmiany pozycji; większość źródeł podaje szacunkową liczbę czterech.
Jeszcze przed ukończeniem prototypu zamówiono 450 pojazdów, a później ich liczbę zwiększono do 700. Miały być one produkowane w zakładach North British Locomotive w Glasgow, a później w Metropolitan, Coventry Ordnance Works oraz Patent Shaft and Axletree Company. Co ciekawe, nowy czołg miał nosić tę samą nazwę co Mark A: „Whippet”. Niemal natychmiast po wejściu do służby typ model wypadł z łask z dwóch powodów. Po pierwsze, dostęp do przedziału silnikowego z przedziału bojowego był utrudniony. Naprawa pod ostrzałem byłaby zatem bardzo niebezpieczna. Po drugie, Tritton skonstruował konkurencyjny model: Medium Mark C „Hornet”. Ta druga konstrukcja charakteryzowała się większą prędkością i lepszą zdolnością pokonywania okopów. Wilson ograniczył rozmiar Mark B do rozmiarów pojedynczej platformy kolejowej. Zakończenie wojny doprowadziło do anulowania projektu po wyprodukowaniu 102 egzemplarzy z pierwszego zamówienia na 450.