1-9, a również 17 i 18 — fibule lateńskie; specyficzna nr 18 z ażurową pochewką (wpływ norycko-panoński). 10-14 — grupa I, czyli jednodzielne zapinki kuszowate z szeroką nóżką. Spotykane przede wszystkim w rejonie Nadłabia, gdzie występowały w fazie B1. 15, 16 oraz 19-22 — fibule prowincjonalnorzymskie. 23-43 — grupa II, tzw. zapinki z kapturkiem na sprężynce. Nr 31 i 34 to tzw. fibule z haczykiem podtrzymującym cięciwę. 26-30 — seria zachodnia, czyli zapinki z kapturkiem. Występują w B1 i B2 na terenie Nadłabia i w Czechach. 37-43 — seria wschodnia. Zapinki te posiadają tulejkę. Pochodzą z fazy B2 i występują w inwentarzu kultury przeworskiej oraz kultury wielbarskiej. 44-64 — grupa III, czyli zapinki oczkowane, występujące w fazach B1 i B2. 45-53 — seria główna, wyróżniona na bazie zapinek ze środkowych Niemiec. 55 i 56 — seria łotewsko-estońska. Są to zapinki stosunkowo długie oraz dwudzielne. 57-63 — seria pruska, charakterystyczna dla wschodniej kultury przeworskiej i kultury wielbarskiej. 64 — zapinka bornholmska. 65-93 — grupa IV, czyli zapinki silnie profilowane. 67-73 — I seria główna. Należą do niej zapinki z płytką pomiędzy kabłąkiem a sprężynką. Zapinka 67 pochodzi z fazy B1a, czyli z samego początku okresu wpływów rzymskich.