Zapinki do 184 włącznie datowane są na fazy C1 i C2. 157 — zapinka sarmacka z fazy C2. 158 — zapinka z kultury przeworskiej z fazy C2. Jej dłuższy wariant (długości 7–8 cm) występuje później w fazie D1 i jest jej wyznacznikiem. 162 — zapinka z kultur wielbarskiej i przeworskiej datowana na C2. 165 i 184 — zapinki zakrzowskie. 166 — zapinka z kultury przeworskiej, z fazy C2. 167 i 168 — zapinki z kultury wielbarskiej, z fazy C2. 182 — zapinka z Krymu, występująca również w kulturze czerniachowskiej. 185-191 — dalsza seria grupy VI datowane na fazę C3/D1. 192-221 — grupa VII. Fibule dwudzielne i kuszowate. 193, 201-203, 210, 213-215 — zapinki z kulką na nóżce. 194-198 — fibule z szeroką ściętą nóżką. 199, 205-207 — fibule pozbawione nóżki. 208, 209, 211, 212, 216-221 — zapinki monstrualne, u których jeden element jest zdecydowanie powiększony w stosunku do pozostałych. Wśród nich mamy popularne w strefie bałtyckiej Skandynawii zapinki z dużymi tarczkami. 222-235 — fibule tarczowate (autor nie wyróżnił dla nich osobnej grupy). Występują przez cały okres wpływów rzymskich zarówno w Imperium jak i w Barbaricum. W Polsce trafiają się sporadycznie. 236-244, 246-248 — fibule prowincjonalne rzymskie (jw.). 236-238 — panońskie.