W latach 1920–1931 działał w Poznaniu, gdzie był członkiem zarządu i dyrektorem Poznańskiej Kolei Elektrycznej. Przyczynił się do usprawnienia poznańskiej komunikacji miejskiej, a czynił to nie tylko z wykorzystaniem tramwajów, gdyż uruchamiał linie autobusowe, a w 1930 wprowadził pierwszy w Polsce trolejbus (pojazdy częściowo wykonywały własne warsztaty poznańskiego przewoźnika). W tym samym roku Poznańska Kolej Elektryczna uzyskała Grand Prix na Międzynarodowej Wystawie Komunikacji i Turystyki w Poznaniu. Niezależnie od pracy w Kolei Elektrycznej Nestrypke kierował budową fabryki opon gumowych Stomil w Poznaniu i od 1928 pełnił funkcję jej pierwszego dyrektora. Po przeniesieniu się do Katowic (1931) objął stanowisko dyrektora Śląsko-Dąbrowskiego Kolejowego Towarzystwa Eksploatacyjnego, obejmującego Śląskie Kolejki (76 kilometrów toru tramwajów elektrycznych i 15 kilometrów tras autobusowych w Katowicach i obwodzie przemysłowym województwa śląskiego) i Tramwaje Zagłębia Dąbrowskiego (linie Szopienice-Sosnowiec-Będzin-Dąbrowa, Będzin-Czeladź, Sosnowiec-Milowice, o długości toru 25 kilometrów).