Bolesław Kumor (ur. 1 grudnia 1925 w Niskowej koło Nowego Sącza, zm. 23 października 2002 w Lublinie) – polski duchowny katolicki, historyk specjalizujący się w dziejach Kościoła katolickiego w okresie nowożytnym, profesor nauk teologicznych.
Życiorys Syn Grzegorza i Kunegundy z Pasiutów. W latach 1931–1938 uczęszczał do szkoły powszechnej im. Stanisława Konarskiego w Nowym Sączu. Następnie rozpoczął edukację w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego w Nowym Sączu. Po wybuchu II wojny światowej i zamknięciu placówki uczył się w Państwowej Szkole Handlowej (1940–1942). Po jej zamknięciu pracował w Fabryce Przetworów OwocowychJ. Gawrysiak, Ksiądz Bolesław Kumor (1925-2002), „Przeszłość Demograficzna Polski”, 27, 2006, s. 99..
Po zakończeniu wojny uczył się w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Jana Długosza w Nowym Sączu, a potem przeniósł się do Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie. Tutaj od 1945 do 1947 przebywał w Małym Seminarium Duchownym. Egzamin maturalny złożył w 1947. Następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, gdzie studiował filozofię i teologię. W 1952 ukończył studia teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł magistra teologii na podstawie pracy Mikołaj Trąba, pierwszy prymas Polski.