Zespół wymiotów cyklicznych (ang. cyclical vomiting syndrome, cyclic vomiting syndrome (USA), CVS) – zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego o nieokreślonej przyczynie, objawiające się nawracającymi epizodami nasilonych wymiotów i nudności, które trwają od kilku godzin do kilku dni i powtarzają się przez kilka tygodni do kilku miesięcy. Przerwy między atakami są bezobjawowe.
Zaburzenie to najczęściej występuje u dzieci w wieku przedszkolnym i w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Dane epidemiologiczne są niepełne, niewykluczone że zespół wymiotów cyklicznych dotyczy 1,9% dzieci w wieku szkolnym. U dorosłych wymioty cykliczne pojawiają się rzadko w średnim wieku.
Po raz pierwszy zespół wymiotów cyklicznych został opisany przez Samuela Gee w 1882 roku (reprint: ).
Etiopatogeneza Przyczyna zespołu wymiotów cyklicznych nie jest dotychczas poznana. W wywiadzie chorobowym u pacjentów z tym zaburzeniem stwierdza się jednocześnie zespół jelita drażliwego, chorobę lokomocyjną, migrenę. Podobnie w wywiadzie rodzinnym u więcej niż połowy chorych występuje zespół jelita drażliwego, a nieco rzadziej migrena. W badaniach zwraca się uwagę na związek tych dwóch zaburzeń oraz zespołu wymiotów cyklicznych z polimorfizmem mitochondrialnego DNA.