przez emocje, infekcję, napad astmy, nadmierny wysiłek fizyczny.
Epizodowi zespołu wymiotów cyklicznych mogą towarzyszyć następujące objawy: blade zabarwienie skóry, zmiany plamiste na skórze ślinotok osłabienie ból brzucha, ból głowy zła tolerancja hałasu, światła i zapachów biegunka gorączka nadciśnienie tętnicze tachykardia leukocytoza w badaniach laboratoryjnych
Ataki wymiotów mogą prowadzić do powikłań takich jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego (wywołane zespołem Mallory’ego-Weissa, zapaleniem przełyku, wpuklaniem się błony śluzowej żołądka do przełyku), nadciśnienie tętnicze, SIADH.
Pomiędzy atakami wymioty i nudności nie występują. Czas obserwacji objawów zespołu wymiotów cyklicznych u pacjenta wynosi od kilku miesięcy do kilku lat.
Kryteria rozpoznania Zespół wymiotów cyklicznych rozpoznaje się na podstawie kryteriów rzymskich III.
Rozpoznanie u niemowląt, dzieci i młodzieży Wymagane jest spełnienie obydwu poniższych warunków: przynajmniej dwa epizody nasilonych nudności i wymiotów bądź odruchów wymiotnych trwające od kilku godzin do kilku dni powrót do poprzedniego stanu zdrowia na kilka tygodni lub miesięcy